دریغ

 ســکوتو  بشکن  گلِ  منــــ  بـذار  ترانه زاده  شــه
  بــذار  قناری  غــزلــــــ  دوبـــــاره  بــی  اراده  شــه

 صــدای  دلـــــــ شـکـسـتـنـو  دوبـــاره  فـریــاد بزنـه
  واسه یه بــــــارم که شده توی قفســـــ  د ا د بزنـه

 بـخـونـه  از روزای  د و ر  از دشتی که کــویـــر شـد
  دِلی که بی وقفه شکست به دست تو اسیـر شـد

 پَری به وسعتِ قفس دریغ از این که راه نیسـتــــــــ
  شاید سکوتو بشکنی روزی که دیگه آهــ نیستـــــــ

 حسرتِ با تو بودنو بی تــــــو  به  گـــور  مـی بــــرم
  کــاشـکـی مـیـشد واســه یه بار تو آسمونت بپـــرم

 سکوتو نشکستی ولی دلم به جای تو شکستــــــــ
  به عکسِ تو نگـــاه کرد به قابـــــ واژه ها نشستــــــــ


/ 0 نظر / 29 بازدید