آسودگی ما عدم ماست

آره درست خوندی!چالش..چیزی که انگار گم شده ی این روزهامه..

چند روز پیش یه روز شلوغ و سخت داشتم.از اون روزایی که داشت یادم می رفت که وجود دارن..!خیلی خوب بود..با تمام خستگیش..یه هو یادم افتاد که از هویتم چقدر دور شدم..از خود واقعیم..یاد علی کوچولوی 50 60 سانتی افتادم که با اینکه هنوز شنا بلد نبود اینقدری جسارت داشت که با مغز بپره تو 1.5 متری..!همون علی کوچولویی که حالا جوون شده بود و عشقش شنا تو دریاهای بی ساحل بود..افتادم یه گوشه تو ساحل..حتی بادی نبود که تکونم بده..فرسوده شدم..درگیری با چالش های روزمره..مقاومت و تلاش..نابود کردن شکست و راه ساختن..چه زود عنوان وبلاگ قبلیم رو فراموش کردم..

 

ما   زنده   به  آنیم  که  آرام  نگیریم

موجیم که آسودگی ما عدم ماست

 

زنده به آنیم که آرام نگیریم..من همون آدم بی ساحل روزهای خوش گذشته م..راهمو گم کردم..درست میشه..یقین دارم..می دونم..می دونم..می دونم..

 

پ.ن:

چه سخته تایپ با سیستم های غریبه!

خدایا..به کسی که دوسش دارم اندازه ی جونمو این روزا فکر می کنه از یادم فراموشه خیلی بیشتر از همیشه کمک کن این روزا رو..بی نهایت شکر که هستی..بی نهایت شکر که هست..

/ 2 نظر / 12 بازدید
ازاده

[لبخند]

ازاده

ما که بیش از حد دلگیریم... الهی دلتان شاد باشد.....ازین زندگی....