کنارِ پنجره

دوست دارم زنگوله ی در نواخته شود

به دست نوازشگر کسی که سال هاست منتظرش هستم

سرم آرام گیرد

که آرامش را گرفته از آن صدای درد،

مدت هاست..

دوست دارم بلند کنم سرِ سنگین را

ببینم نگاهی غریب آشنا،

که مثل دیگران سر سنگین نیست..

 خیره شوم..

 مات بمانم..

 و بسوزاند تمام برگ های خشکیده ی تنهایی را،

 شعله ی سوزان آن نگاه..

 ناگاه پرده ی سیاه روزمرگی هایم دریده شود..

 نوری تازه و آسمانی خاکستر چشمانم  را بتکاند..

 تا باز روشن شوند و افق قرمز دوردست آن سوی پنجره را بتوان در آن ها دید..

 دعای مردمانِ چشمم آخر مستجاب شود..

 بارانِ احساس سیراب کند مزرعه ی قحطی زده ی دلم را..

 هرم دستانش انگار سالهاست راه نفوذ سرما را بر دستانم بسته..

 چه خوب..

 بذر وهم می دهم مزرعه ی خیال را..

 سهل انگارانه تمام آن را آبیاری می کنم..

 درخت خوشبختی سبز می شود جلوی چشمانم..

 رویاهای نارس همه رسیده می شوند..

 انگار هنوز می توان در دل شب ناباورانه به سپیده ی سحر خندید..

 انگار هنوز زندگی جاریست..

/ 4 نظر / 14 بازدید
............

سلام فکر نمیکردم کدرو بفرستید ولی الان خیلی خوشحال شدم خیلی خیلی ممنون واقعا زحمت کشیدید نمیدونم چجوری جبران کنم یه دعا ،خدا هر چی میخوای بت بده[لبخند][گل]

............

بازم سلام داداش آخه زحمتتون میشه اگه زحمت نمیشه بفرست ولی همین الان لینکتون میکنم راستش یه مدتی وبلاگم کلا هنگ کرده قالبشم عوض شده ولی به زودی میا دوباره میام [لبخند][گل]

............

سلام ممنون دستت درد نکنه هردوش رسید[گل]

لیلی

زندگي ادامه داره به جلو قصه تكرار حتي وقتي نبض ساعت بخوابه رودست ديوار حتي وقتي شعله عشق تونگاهي بي رمق شه يااگه دفتر شادي روزي خالي ازورق شه زندگي ادامه داره خوب وبد سفيد ومشكي تازمانيكه يه لبخندمي شكفه مي چكه اشكي لایک .................................